Juliusz Kossak (29.101824 Wiśnicz Nowy – 3.02.1899 Kraków), malarz historyczny i batalista, ilustrator. Jego mistrzami byli: Piotr Michałowski, Horacy Vernet. Był niezrównanym twórcą akwareli. Portrecistą i miłośnikiem koni, piewcą pejzażu i kultury wschodnich rubieży Polski, Kresów. Jeden z najbardziej popularnych malarzy polskich. W 1855 roku ożenił się z Zofią z Gałczyńskich, z którą miał piątkę dzieci. Wojciecha, Tadeusza, bliźniacy, Stefana, Marię i Jadwigę.

Wojciech Kossak (1856 Paryż – 1942 Kraków), syn Juliusza, malarz historyczny i batalista, portrecista, współautor panoram (m.in. Panorama Racławicka, Berezyna), kilka lat przebywał w Berlinie, realizując m.in. zlecenia Wilhelma II, portretował cesarza Franciszka Józefa. Wyjeżdżał pięć razy do Stanów Zjednoczonych aby portretować socjetę towarzyską. Brał udział w pierwszej wojnie światowej jako malarz. Żonaty z Marią z Kisielnickich, 1884, z którą miał trójkę dzieci, Marię, Magdalenę, Jerzego.

Leon Kossak (1827 Wiśnicz Nowy – 1877 Kraków), brat Juliusza, malarz amator, akwarelista, uczestnik powstania na Węgrzech w 1848 roku, poszukiwacz złota w Australii, uczestnik powstania styczniowego (1863–1864), zesłaniec na Sybir.

Zofia Kossak (1861 Warszawa–1946 Lwów), córka Juliusza, uczyła się malarstwa u Hipolita Lipińskiego i na Wyższych Kursach dla Kobiet Adriana Baranieckiego. Z twórczości zrezygnowała po wyjściu za mąż za Kazimierza Romańskiego, 1882, z którym osiadła w majątku na Podolu. Mieli trójkę dzieci: Zofię, Marię i Jana.

Jerzy Kossak (1886 Kraków – 1955 Kraków), syn Wojciecha, malarz, wychowany w pracowniach Juliusza i Wojciecha, pod którego kierunkiem uczył się, kontynuował ich twórczość. Nie zdobył ani wykształcenia, ani twórczej samodzielności.
Ilustrował Baśnie Braci Grimm oraz ballady Mickiewicza. Malował tematy z legend staro- angielskich i starogermańskich. Przede wszystkim zaś powtarzał motywy z obrazów dziada i ojca. Dwa razy żonaty, z Ewą Kaplińską miał córkę Marię (Isię) (1917-1988, żona Andrzeja Wożniakowskiego, syn Antoni Prawdzic Woźniakowski ur. 1945), z Elżbietą Dzięciołowską-Śmiałowską – Glorię i Simonę.

Zofia Kossak Szczucka-Szatkowska (1889 Kośmin na Lubelszczyźnie – 1968 Bielsko-Biała), córka Tadeusza, brata Wojciecha, wnuczka Juliusza, uczyła się malarstwa w Warszawie i Genewie, popularna pisarka historyczna, autorka powieści o dziejach Kossaków oraz wspomnień z okresu pierwszej wojny światowej i rewolucji w Rosji – „Pożoga”. Uczestniczka drugiej wojny światowej, współzałożycielka tajnych organizacji polskich i „Żegoty”, ratującej Żydów. Napisała zbeletryzowaną historię rodu Kossaków pt. „Dziedzictwo”. Dwukrotnie żonata, ze Stefanem Szczuckiem, 1915-1923, z którym miała dwóch synów, Juliusza i Tadeusza i z Zygmuntem Szatkowskim, 1925, z małżeństwa tego przyszło na świat dwoje dzieci, Witold i Anna.

Karol Kossak (1896 Lwów – 1975 Ciechocinek), syn Stefana Kossaka, brata Wojciecha, wnuk Juliusza, malarz, ilustrator, akwarelista. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Malował sceny z końmi, rzadziej rodzajowe. Utrwalał pejzaże Huculszczyzny. Ożeniony w 1927 roku Antoniną Czerkawską, 1927, miał jedną córkę Teresę, ur. w 1934 roku.

Maria Jasnorzewska-Pawlikowska (1891 Kraków – 1945 Manchester), córka Wojciecha, popularna poetka, dramatopisarka, także malarska. Trzykrotnie zamężna, barwna postać międzywojennej środowiska artystycznego. Dużo podróżowała, znała kilka języków, nie miała formalnego wykształcenia, uczyła się malarstwa.

Magdalena Samozwaniec [pseudonim artystyczny] (1894 Kraków – 1972 Warszawa), córka Wojciecha, pisarka satyryczna, „pierwsza dama polskiej satyry”, autorka wspomnień i dwóch biografii swojej siostry Marii. Barwna, niekonwencjonalna postać polskiego życia artystycznego. Nie miała formalnego wykształcenia, znała trzy języki, uczyła się malarstwa, podróżowała. Pisała satyryczne powieści, felietony, biografie siostry. Dwukrotnie żonata, z Janem Stażewskim, 1921-1928, miała córkę Teresę. Małżeństwo z Zygmuntem Niewidowskim, 1945-1972, pozostało bezdzietne.

Jadwiga Witkiewicz z domu Unrug (1893–1968), córka Jadwigi i Zygmunta Unruga, przedstawiciela starej arystokratycznej wnuczka Juliusza, żona Stanisława Ignacego Witkiewicza -Witkacego. Przechowała i ocaliła artystyczną spuściznę męża.
Teresa Kossak (1934–2015), córka Karola, ilustratorka i animatorka filmowa.

Teresa Stażewska, córka Magdaleny z pierwszego małżeństwa z Janem Starzewskim, żona Henryka hr. Plater-Zyberk (zarządca w czasie wojny dóbr Goringa w Rzeszy), miała z nim syna, obaj wyjechali po wojnie do Argentyny. Z drugiego małżeństwa z Francuzem Burignat miała córkę.

Gloria Kossak (1941 Kraków–1991 Kraków), córka Jerzego, malarka, poetka, kierowca rajdowy. Miała dwie córki: Dagmarę i Joannę

Simona Kossak (1943 Kraków – 2007 Białystok), córka Jerzego, biolog, profesor doktor habilitowany nauk leśnych, popularyzator nauki. Przyjaciel i obrońca dzikich zwierząt żyjących w Puszczy Białowieskiej, gdzie mieszkała i pracowała.

Maria Kossak (1917-1988), córka Jerzego, żona Andrzeja Woźniakowskiego, syn Antoni Prawdzic Woźniakowski ur. 1945, mieszka w Krakowie i Wiedniu.

Joanna Krzemińska-Matysek, (1965 Kraków), córka Glorii, wnuczka Jerzego. Związana emocjonalnie z Simoną Kossak, siostrą jej matki, przeprowadziła się do Puszczy Białowieskiej. Malarka, graficzka, tłumaczka z języka angielskiego. Rysuje, przede wszystkim konie.

Dagmara Wiśniewska (1971 Kraków), córka Glorii, wnuczka Jerzego. Mieszka w Krakowie